Naukowcy pokazują rolę cyjanku w genezie życia

Anonim

Brzmi to dziwnie, ale cyjanek może być kluczowym składnikiem początków życia.

To stwierdzenie studentki Zoe Todd i Dimitara Sasselova, profesora astronomii Phillipsa i dyrektora Harvard Origins of Life Initiative, którzy pokazali, że mieszanina cyjanku i miedzi, po napromieniowaniu światłem UV, mogła wytworzyć proste cukry, które powstały Bloki życia na wczesnej Ziemi. Badanie zostało opisane w artykule w Royal Society of Chemistry.

"Jedna historia o pochodzeniu życia jest tym, co nazywamy światem RNA" - powiedział Todd. "Aby stworzyć coś podobnego do nukleotydu RNA, potrzebujesz tych cukrów, co pokazuje, że proces był wiarygodny na wczesnej Ziemi."

Kluczowym krokiem do wykazania, że ​​hipoteza była wiarygodna, był rok 2012, kiedy zespół naukowców z Wielkiej Brytanii wykazał, że system może wytwarzać proste cukry, takie jak aldehyd glikolowy i aldehyd glicerynowy.

Chociaż były przełomowe, testy te przeprowadzono w idealnych warunkach - przy stosunkowo wysokich stężeniach cyjanku i miedzi oraz w mocnych lampach, które generowały wysokoenergetyczne światło o długości 254 nanometrów.

"Możesz uzyskać tę długość fali za pomocą prostej lampy do emisji rtęci" - powiedział Todd. "Użyli ich, ponieważ są tanim, łatwym, mocnym źródłem światła."

Ale praca z grupy Sassełowa wykazała, że ​​na początku Ziemia doświadczyłaby fal o długościach krótszych niż typowe na powierzchni planety, więc Todd i Sasselov postanowili przetestować system w tych warunkach.

"Powiedzieliśmy:" To cudowne, że ten system działa, ale czy faktycznie działałoby w środowisku wczesnej Ziemi? "Powiedział Todd. "Naszym głównym celem było sprawdzenie, jak zależne jest to od długości fali.

"Ponadto, ponieważ zużyliśmy mniej światła, musieliśmy zmniejszyć stężenie roztworu i udowodniliśmy, że działa on, w niektórych przypadkach, wydajniej niż w pierwotnym eksperymencie".

Todd, Sasselov i współautorzy połączyli niewielkie ilości cyjanku i miedzi w hermetycznym kwarcowym pojemniku - światło ultrafioletowe może przenikać do kwarcu - a następnie trafia w rozwiązanie z mniej intensywnym światłem pochodzącym z przestrajalnych lamp ksenonowych. Przy użyciu pryzmatów Todd był w stanie oddzielić światło na różne długości fal i skierować system na określoną długość fali przez wiele godzin, po czym uruchomił testy w celu potwierdzenia, że ​​reakcja faktycznie miała miejsce.

Dostosowując system w oparciu o specyficzne warunki - jakie cząsteczki są obecne w atmosferze i natężenie światła UV wytwarzanego przez pobliskie gwiazdy - badacze mogli wykorzystać ten system do modelowania, czy reakcja może działać na innych planetach, powiedział Todd.

menu
menu